Wat doen de #trainers?

27-11-2017

Waarom doen wij dit?

Ja, dat ben ik, die schreeuwende, bebaarde man. De vorm is waardeloos, het gevoel is onbeschrijflijk, het gewicht is (voor mij) erg zwaar. Dus waarom doe ik dit ook al weer?

Waarom leg ik de barbell niet gewoon neer, zeg dankjewel en zwaai af? Waarom sleur ik mijzelf toch elke keer weer door deze pijn? Dit zijn vele vragen die ik mijzelf elke training en wedstrijd weer afvraag en elke keer zijn de antwoorden precies hetzelfde. Ik doe dit, want ik geniet hiervan, de barbell mag niet neer. Pas wanneer ik mijn herhaling van mijn Judge heb gekregen. Neerleggen betekent falen en falen dat wil ik niet. Pas wanneer ik zeker weet dat ik alles heb gegeven dan pas mag ik falen, wetend dat ik voor nu niet meer kon. Voor nu. Volgende keer kom ik terug en doe ik meer, kan ik meer, vraag ik meer.

Sporten is voor mij een uitlaatklep, een manier om 'lekker in mijn vel te zitten' zoals we dat noemen. Voor mij komt het 'natuurlijk' zullen sommige mensen zeggen. Dit kom ik vaak tegen met Personal Training, het zinnetje: "Ja, maar jij...".

Ja, maar ik ja. Ik die vijf keer per week pas verzadigd is na een training als mijn shirt doordrenkt is met zweet, of als mijn benen het begeven tijdens de terugweg op de fiets. Ik werk er ook voor, wij werken er ook voor. Alle Personal Trainers werken ervoor om een voorbeeldfunctie te hebben, te laten zien dat jullie er niet alleen doorheen gaan, er niet alleen voor staan. Wij willen laten zien dat wat wij kunnen, jullie dat ook kunnen.



Het is makkelijk te wijzen, die ziet er goed uit, die kan eten wat hij/zij wilt. Nee, wij kunnen dat niet. Een avondje drinken? Nemen wij op de koop toe de aankomende week. Naast onze atleten die wij begeleiden met hun persoonlijke doelstellingen, hebben wij die ook. Moeten wij ook 'nee' zeggen op verjaardagen, barbecues of feestjes. Het enige verschil is, wij zijn het gewend, maar dat is nooit vanzelf gegaan.

Iedereen komt vanaf een 0-punt, een beginsituatie waar hij of zij zit. Of dit nou is: wanneer u oud bent, jong bent, wat dikker of wat dunner, meer moeite met uw innerlijke zelf hebt of juist alleen even moet afreageren. Iedereen heeft een ander doel om aan te werken, hoe kunt u dit bereiken? Puur en alleen toewijding.

Een gedragsverandering noemen wij dat. Een individu heeft ongeveer twee jaar nodig om een gedragsverandering door te voeren. En zelfs dan is er kans op terugval. Daarom is het belangrijk om tussentijds uw doelstellingen te evalueren, waar ben ik, wat ga ik doen en een belangrijke; wat heb ik al bereikt? Dit is waar het vaak fout gaat en waar dus veel mensen uiteindelijk afhaken, omdat ze vergeten te kijken naar wat ze al bereikt hebben. Ieder mens wordt namelijk gemotiveerd door progressie. Het is een ijkpunt om te zien wat je al hebt volbracht. Zodra mensen niet meer terugkijken, zien ze ook geen progressie meer.

Dat is de mindset die veel sporters moeten veranderen. Kijk naar wat u al heeft gedaan, hoeveel bloed, zweet, tranen en emotie er al in de trainingen zit. Is opgeven dan de beste manier? Naar mijn mening is dat een definitieve nee.

Wij zijn allemaal mens, en ik geloof dat alles is aangeleerd qua. Gedrag. Dat betekent dat een negatieve state of mind, omgezet kan worden in een positieve state of mind. Tijdens het trainen zullen wij falen ja, maar dan trainen wij door en weken, misschien wel maanden later, komen wij terug en gaan wij door waar wij voorheen faalden.

Iedereen werkt er hard voor, u staat echt niet alleen. Dus ook u, falen mag tijdens het trainen. Opgeven niet.

Geïnspireerd geraakt door deze #blog geschreven door Personal Trainer Sander? Meld u, via de onderstaande knop aan, voor personal training en laat u begeleiden door deze toptrainer.